การตามหา ครั้งที่ 6 [Nc]
เหตุเกิดในครัว
ไอ้เฟลมันกระโจนเข้ามาผลักผมจนหลังกระแทกกับเคาน์เตอร์ครัวอย่างแรง
ผมร้อง‘โอ๊ย’ออกมาด้วยความเจ็บปวด
ก่อนร่างของมันจะทาบทามเข้ามาโดยที่ไม่ทันให้ผมตั้งตัว
ตอนแรกผมคิดว่ามันจะมาช่วงชิงเสื้อผมเหมือนครั้งแรก แต่เปล่า
ในเมื่อมือของมันไวกว่าที่คิด มันคว้าเข้าที่ส่วนกลางลำตัวของผมแล้วบีบหนักๆ
ผ่านเนื้อผ้า ทำเอาผมถึงกับสะดุ้งเฮือกทำอะไรไม่ถูก
นี่มันรู้ตัวหรือเปล่า
ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่!
“อะ...ไอ้เฟล
อย่า...อ๊ะ”
ผมเผลอครางอย่างหลุดตัว
เมื่อมันขย้ำน้องชายผมหนักบ้างเบาบ้างจนทำให้ตัวเองรู้สึกเริ่มมีอารมณ์
อย่างว่าอารมณ์ของผู้ชายมันปลุกง่าย แค่สัมผัสนิดสัมผัสหน่อยก็ตื่นแล้ว
แต่นี่ไอ้เฟลมันกำลังสัมผัสอย่างจาบจ้วง
ผมทิ้งตัวลงโดยที่หลังรูดลงกับเคาน์เตอร์ก่อนจะพิงมันราวกับหมดแรง
ยอมรับครับว่าจุดนี้ของผู้ชายมันเป็นจุดอ่อนไหวจริงๆ ไอ้เฟลมันก็ไม่ลดละ มันทิ้งตัวลงตามก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาไล่งับตามลำคอของผมจนเจ็บไปหมด
ผมจึงได้แต่เบือนหน้าหนี ส่วนมือก็จับมือมันแน่น แต่ก็ไม่มีแรงจะผลักออกไป
อย่าทำกับกูแบบนี้...
“ครางสิ
กูอยากได้ยินเสียงมึง เหมือนคืนนั้น...”
“กูไม่เคย...อึก!”
ผมตาค้างเมื่อมันบีบน้องชายผมแรงๆ
พลางเปลี่ยนเป็นสอดมือเข้าไปภายในกางเกงโดยที่ไม่ให้ผมทันรู้ตัว
เนื่องจากยังเป็นกางเกงนอน เลยทำให้ความพยายามของมันไม่อยากนัก
มันควักท่อนเนื้อของผมออกมาจากกางเกงในอย่างง่ายดาย
ก่อนจะรูดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ หัวแม่มือก็คอยคลึงอยู่บริเวณหัว
สะ...เสียว
“หึ J”
มันยิ้มเยาะ
คาดว่าคงเห็นใบหน้าที่แสดงออกมาของผมเป็นอย่างดี
แม้ปากจะปฏิเสธแต่สีหน้าของผมมันกำลังยอมรับอยู่ชัดๆ ว่าผมกำลัง ‘รู้สึก’ กับสัมผัสของมัน
ไอ้เฟลมันก้มลงมาฝังเขี้ยวลงบนคอผมอีกครั้ง เนื่องจากผมนั่งเอียงหน้าอยู่
เลยทำให้กำลังเปิดช่องว่างให้มัน มันไล่กัดบ้าง เม้มบ้าง
ซึ่งเชื่อได้เลยว่าตอนนี้คอของผมมันคงจะมีรอยแดงเต็มไปหมด
ผมหอบหายใจหนักๆ
พลางเม้มปากแน่น พยายามไม่ให้เสียงของตัวเองหลุดเล็ดรอดออกมา
ตอนนี้ผมไม่คิดที่จะห้ามมันอีกต่อไปแล้ว
แต่แค่หวัง...หวังว่ามันจะช่วยให้ผมไปถึงจุดนั้นที เพราะตอนนี้ความรู้สึกของผมมันมากเกินไปจนทรมานไปหมด
“เร็ว...อ๊ะ...”
ผมพูดเสียงสั่นพลางเบือนหน้าหนีไอ้เฟล
เพราะไม่กล้ามองหน้ามันจริงๆ ครับ โดยเฉพาะตอนที่ตัวเองพูดคำพูดน่าอายแบบนั้นออกมา
แต่ไอ้เฟลมันก็ทำตามคำร้องขอของผม เมื่อมือของมันชักขึ้นชักลงเร็วเรื่อยๆ
จนผมหลุดครางเสียงกระเส่าออกมาอยู่หลายรอบ ไม่นานนักตัวของผมก็เกร็งกระตุกเบาๆ
แล้วปลดปล่อยออกมาจนเต็มมือหนานั่น
สะ...เสร็จ (มัน)
จนได้...
“มึงมันเงี่ยน หรือท่ากูมันดี
ถึงได้เสร็จไวขนาดนี้ J”
“...”
ผมหันหน้ากลับไปมองมันทั้งๆ
ที่ยังคงหอบหายใจไม่หยุด รู้สึกว่าตัวเองหมดแรงไปเป็นกอง ทั้งๆ
ที่ปลดปล่อยเพียงครั้งเดียว ไอ้เฟลมันมองผมด้วยท่าทีกวนประสาท
ซึ่งผมเองก็ไม่มีแรงที่จะต่อล้อต่อถียงกับมันเหมือนกันเลยได้แต่มองมันเคืองๆ
และความรู้สึกตอนนี้คืออยากจะหลับตาลงเต็มที
ก่อนที่มือของคนตรงหน้าจะปล่อยให้ส่วนกลางของผมเป็นอิสระ ไอ้เฟลมันยกมือข้างที่เต็มไปด้วยน้ำรักของผมขึ้นมา
แล้วจัดการป้ายน้ำขาวขุ่นนั่นลงบนริมฝีปากผมเบาๆ
พลางเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้แล้วใช้ลิ้นตัวเองเลียปากของผมอย่างไม่นึกรังเกียจ
“กูหลงมึงจริงๆ นะ...”
“...”
“เพราะฉะนั้น เป็นของกูเถอะ”
